skip to main |
skip to sidebar
අම්බිලි මාමා
දකිනා
සිනහව
මගේ උකුලේ.
සිනාවුණා
ජීවිතය
තරු ඇවිල්ලා
අපේ ගෙදර
බලන්න
සඳ
එහෙට මෙහෙට
දුවන පනින
බිළිදු මා
සුදු දූ
නිඳයි
සුවසේ,
පෙන්වා
දසන්
සුදෝ සුදු,
සීරුවට.
ජීවිතය,
සිනාසෙන ජීවිතය.
මා
කුඩා ගේ ඇතුලේ
ඒ විසල් ලෝකය.
පෙරදී සෙව්වාඉන් පිටත.
උහුළනා
දුක් දකිනකොට
නුඹ
මේ අදටත්,
'සංසාරේ වෙන්න අපේ අම්මා'
කියලා හිතලා
නරුමයෙක් වෙන්න බෑ
මට.
පියෙක්
වෙන්න යනවා මම.
නුබ
ගුණ සුවද
දැනෙනවා මට
අද
වෙනදාටත් වඩා,
අම්මේ.
BLOG TEMPLATE BY DESIGNER BLOGS